Τα δυσάρεστα: ασθένειες, γιατροί, θάνατος
Από όλες τις πηγές, τις εικόνες και τα αρχαιολογικά ευρήματα που μελετήσαμε, καταλήξαμε σε ποικίλα συμπεράσματα που σχετίζονται με τις ασθένειες, το ρόλο των γιατρών και τη στάση απέναντι στο θάνατο στο Βυζάντιο.
Από τις βυζαντινές πηγές του λογισμικού που μελετήσαμε συμπεράναμε ότι η ιατρική συνδεόταν άμεσα με τη θρησκεία. Εκτός από ιατρεία, την εποχή εκείνη, υπήρχαν και ιερά. Όπως αναφέρεται στην πηγή για τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, οι άγιοι ήταν αυτοί που τον έσωσαν όταν οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε άλλο για να τον βοηθήσουν. Επιπλέον, από τη δεύτερη βυζαντινή πηγή αντλούμε κάποιες πληροφορίες για τη στάση που θα έπρεπε να έχουν οι γιατροί απέναντι στους ασθενείς στα βυζαντινά χρόνια.
Παρόμοιες πληροφορίες αντλήσαμε και από τις επιστημονικές πηγές του λογισμικού. Τα νοσοκομεία λειτουργούσαν μέσα στα μοναστήρια. Φοιτητές της Ιατρικής εκπαιδεύονταν από έναν καθηγητή της Ιατρικής. Οι γιατροί θεράπευαν τους ασθενείς σύμφωνα με κάποιες μεθόδους και χρησιμοποιώντας ποικίλα μέσα (όπως αλοιφές, φλεβοτομίες, καθάρσια κ.ά.). Μια άλλη πηγή μάς πληροφορεί για τις δοξασίες σχετικά με το θάνατο, τις μεταθανάτιες αντιλήψεις και τους τύπους ταφών.
Τέλος, από τις εικόνες των αρχαιολογικών ευρημάτων καταλήξαμε σε κάποια ευρύτερα συμπεράσματα. Υπήρχαν πολλά είδη ιατρικών εργαλείων σχεδιασμένα όλα με πολλή αφοσίωση. Επιπροσθέτως, τα χάλκινα δοχεία μάς έδωσαν πληροφορίες για την προσεγμένη αποθήκευση και συντήρηση των φαρμάκων. Πήραμε περισσότερες πληροφορίες από ένα φυλαχτό για τις αντιλήψεις, πεποιθήσεις των ανθρώπων, για τη σχέση τους με το Θεό και το θάνατο. Οι τρεις τοιχογραφίες σε τάφους αποδεικνύουν τη στάση των ανθρώπων απέναντι στο θάνατο και τον τρόπο αντιμετώπισής του.
ΜΕΛΗ ΟΜΑΔΑΣ:
Ασπιώτη Αριάδνη
Καραϊσκου Βιβή
Βλαχαντώνη Ελένη
Ανδρούτσου Ακριβή
Κατσικιώτη Ελένη
auto einai ena apo ta agapimena m..!
ΑπάντησηΔιαγραφή